Forum Rozwoju Lublina - Budżet obywatelski pod kontrolą - zastrzeżenia do zastrzeżeń

Get the Flash Player to see this player.
Flash Image Rotator Module by Joomlashack.
Image 1 Title
Image 2 Title
Image 3 Title
Image 4 Title
Image 5 Title

30071944zamek.jpg

Logowanie

Wiadomości RSS

Użytkownicy Online

None
Budżet obywatelski pod kontrolą - zastrzeżenia do zastrzeżeń Utwórz PDF Drukuj Poleć znajomemu
Redaktor: Daniel Stelmasiewicz   
08.09.2014.


 W zeszłym miesiącu Ratusz zaprezentował listę zgłoszonych do Budżetu obywatelskiego projektów wraz z wynikami tzw. "oceny formalnej". Niestety nie wszystkie projekty zostały rzetelnie zweryfikowane przez urzędników. Pomimo pozytywnej oceny końcowej również popierany przez nasze Stowarzyszenie wniosek opracowany przez Marka Kościuka i Krzysztofa Lipkę (nr D-58) opatrzony został licznymi zastrzeżeniami, które w znacznym stopniu wypaczają jego pierwotne założenia. Jak się okazuje wiele ze zgłoszonych uwag było wynikiem pomyłki urzędników. Poniżej nasze pismo do Prezydenta w tej sprawie.

 

Treść pisma złożonego do Urzędu Miasta Lublin w dniu 8 września 2014 r.

Szanowny Panie Prezydencie,

autorzy wniosku nr D-58 w tegorocznej edycji budżetu obywatelskiego, Stowarzyszenie Forum Rozwoju Lublina oraz inicjatywa społeczna „Pieszy Lublin” zwracają się do Pana Prezydenta z prośbą o udzielenie wyjaśnień w związku z uwagami wniesionymi do naszego projektu przez Zarząd Dróg i Mostów w Lublinie.

Projekt nasz obejmował: poprawę bezpieczeństwa pieszych w centrum miasta poprzez trwałą likwidację nielegalnego parkowania, a także poprawę estetyki poprzez nową propozycję materiałową (sprawa kluczowa).

Wniosek zakładał rozwiązanie problemu pozostawiania pojazdów na chodnikach przy ulicach: Raabego, Leszczyńskiego, Spokojnej, Ewangelickiej, Jasnej, Ogrodowej, Czechowskiej, Karłowicza, Radziszewskiego, Łopacińskiego, Akademickiej, Ofiar Katynia, Obrońców Pokoju, Mościckiego, Kościuszki, Kołłątaja, Kowalskiej, Peowiaków, Bernardyńskiej, Wyszyńskiego, Niecałej i Al. Unii Lubelskiej, dzięki ustawieniu słupków blokujących U-12c (odpowiednio do położenia ulicy szarych bądź czarnych stylizowanych z herbem Lublina) oddzielających chodnik od jezdni lub miejsc parkingowych. W części przypadków słupki te miałyby za zadanie chronić także – dewastowane w wyniku wjazdu samochodów – trawniki. Ponadto projekt nasz zakładał remont najbardziej zniszczonych odcinków chodników znajdujących się przy ulicach, przy których stawiane w jego ramach byłyby dodatkowe słupki blokujące. W przypadku przewidzianych przez nas do remontu chodników zaproponowaliśmy dwie nawierzchnie: betonowe płyty chodnikowe gładkie koloru szarego o wymiarach 50x50x7 cm w przypadku trotuarów przy ul. Raabego, ul. Czechowskiej, ul. Niecałej i ul. Karłowicza; betonowe płyty chodnikowe z fakturą koloru żółtego/piaskowego o wymiarach 50x50 cm w przypadku trotuarów przy ul. Bernardyńskiej i ul. Wyszyńskiego, ze względu na ich dostosowanie do pozostałej nawierzchni chodnika w tym miejscu, a także mocniejsze betonowe płyty chodnikowe gładkie koloru szarego o wymiarach 25x25x8 cm przy ul. Niecałej, na odcinku gdzie znajdują się legalnie wyznaczone miejsca postojowe w chodniku.

Zarząd Dróg i Mostów zaakceptował nasz pomysł, ale – w wyniku wniesionych uwag – zmienił kluczowe założenia projektu. ZDiM zgłosił następujące zastrzeżenia do projektu (cytat):

„Wniosek możliwy do realizacji w zakresie remontu chodników kostką brukową. Nie dopuszczamy ustawienia słupków U-12C ze względu na politykę parkingową miasta, nie dopuszczamy także remontu chodników z wymianą nawierzchni na płyty chodnikowe 50x50x7 oraz trylinkę. Dopuszcza się remonty chodników i wjazdów z wymianą nawierzchni na nawierzchnię z kostki brukowej. Nie ma praktyki stosowania w Lublinie płyt chodnikowych (nie można po nich jeździć samochodem ponieważ się łamią - nie są wibroprasowane, co wiąże się z kłopotami w utrzymaniu np. odśnieżaniu, są mniej wytrzymałe niż kostka brukowa). Odeszliśmy także od stosowania płyt drogowych typu trylinka. Szczegóły, które zostały opisane we wniosku będą musiały być zgodne z warunkami do projektowania ZDiM oraz zostaną ustalone na etapie projektowania. Dodatkowo wszelkie zmiany muszą zostać także ustalone z Miejskim Konserwatorem Zabytków. Likwidacja miejsc parkingowych jest niemożliwa z uwagi na funkcjonowanie strefy płatnego parkowania i zobowiązania Miasta Lublin względem administratorów strefy (umowa obowiązuje do 2016 r.).”

W związku z powyższą treścią uwag i ich zaskakująco niesatysfakcjonującą wartością merytoryczną (w tym znacznym wykroczenie poza ramy oceny formalnej), prosimy o odpowiedź na poniższe pytania:

1. Czym jest „polityka parkingowa miasta” – tj. czy istnieje taki dokument, czy jest on zatwierdzony uchwałą Rady Miasta Lublin bądź zarządzeniem Prezydenta Miasta Lublin i gdzie można się z nim zapoznać?

2. Dlaczego „polityka parkingowa miasta” (o ile takowa istnieje) jest niezgodna z obowiązującą Uchwałą Nr 495/XLIX/97 Rady Miejskiej w Lublinie z dnia 22 maja 1997 roku w sprawie określenia zasad polityki komunikacyjnej miasta?

(Uchwała Nr 495/XLIX/97 Rady Miejskiej w Lublinie z dnia 22 maja 1997 roku w sprawie określenia zasad polityki komunikacyjnej miasta „IV. 2. 3) przywrócenie dla ruchu pieszych ciągów pieszych – zakaz parkowania na chodnikach” – punkt ten odnosi się do strefy I (centralnej), która zgodnie z punktem IV. 1. Tej uchwały obejmuje obszar centrum Lublina)

3. Dlaczego „polityka parkingowa miasta” jest niezgodna ze Studium komunikacyjnym oraz Koncepcją organizacji ruchu w obszarze centralnym miasta Lublin opracowanym przez Transeko na zlecenie Gminy Miasta Lublin w październiku 2012 roku, która jednoznacznie we wszystkich wariantach wskazuje na konieczność likwidacji nielegalnego i legalnego postoju pojazdów na chodnikach w centrum Lublina, jednocześnie wskazując to jako jeden z głównych problemów w komunikacji pieszej w centrum miasta?

4. Dlaczego „polityka parkingowa miasta” jest niezgodna z Poradnikiem organizacji przestrzeni ulic w obszarach śródmiejskich Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju z grudnia 2013 roku?

5. Dlaczego ZDiM nie dopuszcza zastosowania jako nawierzchni chodnika betonowych płyt chodnikowych 50x50x7 skoro jest to nawierzchnia dopuszczona zgodnie z prawem do stosowania na ciągach pieszych?

Wybór nawierzchni jest cechą indywidualną danego projektu, wybieranego przez jego autora i nie stanowi podstawy do oceny pod względem oceny formalnej, jeśli dana nawierzchnia spełnia wymogi określone w przepisach (w tym wymagania określone obowiązującym na obszarze miasta prawem lokalnym, tj. odpowiednimi uchwałami Rady Miasta Lublin; ewentualnie zarządzeniami Prezydenta Miasta Lublin nie stanowiącymi powszechnie obowiązującego prawa lecz będących wyrazem polityki miasta w określonym zakresie).

6. Dlaczego ZDiM nie dopuszcza zastosowania jako nawierzchni wjazdów betonowych płyt drogowych typu trylinka skoro jest to nawierzchnia dopuszczona zgodnie z prawem do stosowania m.in. na wjazdach czy drogach?

Wybór nawierzchni jest cechą indywidualną danego projektu, wybieranego przez jego autora i nie stanowi podstawy do oceny pod względem oceny formalnej, jeśli dana nawierzchnia spełnia wymogi określone w przepisach (w tym wymagania określone obowiązującym na obszarze miasta prawem lokalnym, tj. odpowiednimi uchwałami Rady Miasta Lublin; ewentualnie zarządzeniami Prezydenta Miasta Lublin nie stanowiącymi powszechnie obowiązującego prawa lecz będących wyrazem polityki miasta w określonym zakresie)

7. Dlaczego ZDiM błędnie informuje, że dostępne na rynku betonowe płyty chodnikowe 50x50x7 nie są wibroprasowane? Płyty wibroprasowane o takich wymiarach są bez problemu dostępne na rynku? (na prośbę ZDiM wnioskodawca może wskazać przykładowych dostawców takich materiałów)

8. Na jakiej podstawie ZDiM twierdzi, że po chodnikach mogą jeździć samochody?

Twierdzenie to jest niezgodne z podstawowymi przepisami ruchu drogowego – tj. Art. 2 9) ustawy PoRD z 20 czerwca 1997 r. „chodnik – część drogi przeznaczona dla ruchu pieszych” oraz Art. 46.1., Art. 46.2., Art. 47.1. 1) 2) 3) ustawy PoRD z 20 czerwca 1997 r.

W przypadku prac utrzymaniowych związanych z odśnieżaniem na obszarze centralnym miasta, z uwagi na jego znaczenie i intensywność ruchu pieszego powinno odbywać się jedynie odśnieżanie ręczne. Powstaje również pytanie czy na wąskich chodnikach w centrum (których dotyczy wniosek) istnieje w ogóle fizyczna możliwość stosowania "ciężkiego sprzętu"? Wydaje się, iż powyższe kwestie nie były przedmiotem analizy i oceny ZDiM.

9. Dlaczego ZDiM nie skonsultował swojej opinii z Miejskim Konserwatorem Zabytków w Lublinie, który m.in. przychylnie odnosi się do zastosowania na chodnikach w centrum miasta płyt chodnikowych, likwidacji postoju samochodów na chodnikach w tej części miasta oraz negatywnie odnosi się do zastosowania na chodnikach w centrum miasta klasycznej betonowej kostki brukowej?

10. W jakim celu ZDiM informuje, że (cytat z opinii ZDiM) „Likwidacja miejsc parkingowych jest niemożliwa z uwagi na funkcjonowanie strefy płatnego parkowania i zobowiązania Miasta Lublin względem administratorów strefy (umowa obowiązuje do 2016 r.).”, skoro nasz projekt nie likwiduje żadnego miejsca parkingowego, w tym miejsca parkingowego znajdującego się w strefie płatnego parkowania?

Projekt nasz nie ma na celu likwidacji miejsc parkingowych. Zakłada on jedynie uniemożliwienie nielegalnego parkowania, tj. w miejscach gdzie postoju zabrania znak B-35, znak B-36 bądź też przepisy ogólne, które zabraniają parkowania m. in. na chodniku bez pozostawienia przestrzeni pozwalającej na swobodne poruszanie się pieszych i mającej co najmniej 1,5 metra, przy skrzyżowaniach, przy przystankach autobusowych, przy przejściach dla pieszych, na chodnikach nieprzylegających do jezdni czy też na trawnikach. Żadne z tych miejsc nie jest objęte obowiązkiem zakupu biletu parkingowego.

11. Dlaczego pomimo upływu 17 lat od podjęcia Uchwały nr 495/XLIX/97 Rady Miejskiej w Lublinie z dnia 22 maja 1997 r. w sprawie określenia zasad polityki komunikacyjnej miasta Lublina do dnia dzisiejszego Zarząd Dróg i Mostów (a wcześniej Wydział Dróg i Mostów Urzędu Miasta Lublin) nie zrealizował tej uchwały tj. nie przywrócił dla ruchu pieszego ciągów pieszych w strefie I – centralnej obejmującej centrum Lublina?

12. Kiedy ZDiM zakłada pełną realizację założeń Uchwały nr 495/XLIX/97 Rady Miejskiej w Lublinie z dnia 22 maja 1997 r. w sprawie określenia zasad polityki komunikacyjnej miasta Lublina w zakresie przywrócenia dla ruchu pieszego ciągów pieszych – zakazu parkowania na chodnikach tj. zlikwidować wszystkie miejsca parkingowe wyznaczone na terenie strefy płatnego parkowania w chodnikach z naruszeniem w/w uchwały Rady Miejskiej w Lublinie?

Wyrażamy także głębokie ubolewanie nad faktem, że w naszym mieście wszystkie remontowane bądź budowane chodniki otrzymują wybitnie nieestetyczną oraz niefunkcjonalną nawierzchnię z betonowej kostki brukowej. Jest to nawierzchnia nieestetyczna i tandetna w zgodnej opinii większości architektów, historyków sztuki, konserwatorów zabytków oraz osób zajmujących się estetyką miast i przestrzeniami publicznymi. Nie bez powodu np. w Katowicach przyznawana jest Nagroda Betonowej Kostki, dla najgorszych inwestycji w przestrzeni publicznej

Jest to jednak przede wszystkim materiał bardzo niefunkcjonalny. Powstałe z kostki chodniki bardzo szybko rozchodzą się lub zapadają, często także kostki masowo zaczynają się wykruszać (jak np. przy istniejącym odcinku ul. Lubelskiego Lipca ’80). Praktycznie każdy chodnik wykonany z kostki jest także po okresie maksymalnie 3-5 lat cały pofalowany. Bardzo liczne rowki w nawierzchnia brukowanych są także trudne do właściwego utrzymania – bardzo szybko zarastają trawą i chwastami. Dobrymi przykładami są tutaj chodnik przy ul. Szeligowskiego między ul. Organową i ul. Gębali czy też chodniki przy przedłużeniu ul. Rapackiego w kierunku Al. Spółdzielczości Pracy. Po nich widać, że z utrzymaniem takich nawierzchni, nawet całkiem nowych lubelski Zarząd Dróg i Mostów całkowicie sobie nie radzi. Rowki te są także utrapieniem dla ludzi noszących obuwie na cienkiej podeszwie, obuwie na obcasach. Bardzo uciążliwe są także dla dzieci w wózkach, rowerzystów do lat 10 (którym wolno legalnie jeździć po chodnikach) czy też osób niepełnosprawnych ruchowo, głównie tych poruszających się na wózkach inwalidzkich. Duże płyty chodnikowe mają znacznie mniej takich rowków, dzięki czemu np. idąc w obuwiu na obcasach można stawiać stopy jedynie na całkiem płaskich powierzchniach. Dostrzegają to także władze i urzędnicy polskich miast – w Łodzi od niedawna nie stosuje się kostki brukowej na chodnikach wcale, a np. w Szczecinie, Warszawie czy Elblągu stosuje się ją coraz rzadziej. Wszędzie tam ustępuje ona miejsca większym płytom – wygodniejszym dla pieszych i znacznie ładniejszym..

 Ufamy, że Pan Prezydent odpowie na przedstawione przez nas pytania oraz rozpocznie konsultacje i dialog społeczny w kwestii opracowania standardów nawierzchni dla pieszych i małej architektury (wzorem istniejących standardów rowerowych), w tym wyeliminowania jako nawierzchni ciągów pieszych nieestetycznej i niefunkcjonalnej betonowej kostki brukowej typu standardowego (wzory: Holland, Unistone, Unidecor, Behaton).

 Z poważaniem

 Marek Kościuk

Krzysztof Lipka

Stowarzyszenie Forum Rozwoju Lublina

"Pieszy Lublin”

 


Komentarze (1)add comment

Ania.M said:

0
...
Długie i na temat :)
Mam nadzieję, że będą proste odpowiedzi na te proste pytania :)
 
wrzesień 12, 2014
Votes: +0

Napisz Komentarz

busy
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Copyright 2017 Forum Rozwoju Lublina.